Ο σπουδαιότερος καλλιτέχνης της οικογένειας του παρουσιάζει το πολιτιστικό γεγονός του μήνα στο Block 33 την Παρασκευή 13 Μαρτίου!
Ένα υπερθέαμα-τομή στην ιστορία της χώρας, μια μουσική όαση που δεν πρέπει να μη χάσει κανείς. Συμμετέχει 10μελες μπαλέτο από το Las Vegas, μάγοι, σαμάνοι, ξεματιάστρες, ταχυδακτυλουργοί, πυροτεχνουργοί, πυροσβέστες, ξυλοπόδαροι και 6 κινέζοι ακροβάτες (με ελληνικό διαβατήριο).
Μια 20μελης ορχήστρα με τους σημαντικότερους μουσικούς στην χώρα δεν θα είναι στο Block 33!
Καμία ανάσα από την ακρίβεια στα τρόφιμα δεν έχουν να προσδοκούν τα νοικοκυριά βάσει των τελευταίων στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ που έδειξαν σημαντικές αυξήσεις των τιμών στο ράφι τον Ιανουάριο και ανοδικές τάσεις στις τιμές των εισαγόμενων τροφίμων και πρώτων υλών της εγχώριας βιομηχανίας τροφίμων. Αυτό σημαίνει ότι και τους επόμενους μήνες οι αυξήσεις θα συνεχιστούν.
Τον Ιανουάριο φάνηκε να καταγράφεται μείωση του γενικού πληθωρισμού στο 2,5%, αυτό όμως έγινε επειδή η ΕΛΣΤΑΤ συμπεριέλαβε για πρώτη φορά στο καλάθι αγαθών τα τυχερά παιχνίδια. Τα ελληνικά νοικοκυριά όμως, που στην πλειονότητά τους είναι χαμηλόμισθα και δαπανούν μεγάλο μέρος των εισοδημάτων τους για τρόφιμα, σήκωσαν ένα πολύ μεγαλύτερο βάρος ακρίβειας δεδομένου ότι ο πληθωρισμός στα τρόφιμα έφτασε στο 4,5%.
Διαρκείς ανατιμήσεις
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ μάλιστα τον Ιανουάριο, για δεύτερο συνεχόμενο μήνα, καταγράφηκαν τεράστιες ανατιμήσεις της τάξης του 24,5% στο μοσχάρι, 20,3% στις σοκολάτες και στα σοκολατοειδή, 17,7% στον καφέ, 11,8% στα φρέσκα φρούτα, 9,8% στις μαργαρίνες, 8,5% στο αρνί και το κατσίκι, 6,3% στα προϊόντα ζαχαροπλαστικής. Μικρότερες αλλά υπαρκτές αυξήσεις καταγράφηκαν επίσης στο χοιρινό με 4,8%, στα γαλακτοκομικά και αυγά με 4,7%, στα ψάρια και θαλασσινά με 4,3%, στα πουλερικά με 3,5% στο ψωμί, άλλα προϊόντα αρτοποιίας και σε μαρμελάδες – μέλι με 3,3% καθώς και στα φρέσκα λαχανικά με 3,1%. Σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες τροφίμων οι τιμές αυξήθηκαν, με μόνη σοβαρή εξαίρεση στην τιμή του ελαιολάδου, που χάρη στην αποκατάσταση της μεσογειακής παραγωγής μειώθηκε κατά 30% συγκρατώντας έτσι και τον πληθωρισμό των τροφίμων στο 4,5%.
Πέρα από τις αυξήσεις στο ράφι ωστόσο, ανησυχητικά μηνύματα έστειλαν τον Ιανουάριο και οι πρόδρομοι δείκτες: ειδικότερα η άνοδος κατά 3,5% του δείκτη τιμών εισαγωγών αγαθών και πρώτων υλών, που αντιπροσωπεύει αυξημένο κόστος εισαγωγών για την ελληνική βιομηχανία τροφίμων, αλλά και η αύξηση κατά 7,7% στις τιμές παραγωγού ζωικής παραγωγής, που αντιπροσωπεύει άνοδο του κόστους παραγωγής στα ζωικά προϊόντα. Οι αυξήσεις και στους δύο αυτούς δείκτες προμηνύουν νέα κύματα ακρίβειας.
Τα διαδοχικά κύματα ακρίβειας που έχουν αποτέλεσμα «ο μισθός να τελειώνει στις 18 του μήνα» εξηγούν και τη νέα δραματική καθίζηση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης τον Ιανουάριο που κατέγραψε το ΙΟΒΕ στις -50,3 μονάδες (από -47 τον Δεκέμβριο 2025 και από -43,4 πριν από έναν χρόνο), αλλά και γιατί οι Ελληνες καταναλωτές τα βλέπουν εντέλει όλα μαύρα, όντας οι πιο απαισιόδοξοι στην ΕΕ και διατυπώνοντας τις πιο αρνητικές προβλέψεις τόσο για τα δικά τους τα οικονομικά όσο και για την οικονομική κατάσταση στη χώρα.
Η εμπέδωση της ακρίβειας ως προβλήματος που «ήρθε για να μείνει» και ως εκ τούτου «επιβάλλει αλλαγές καταναλωτικών προτύπων και τάσεων» καταγράφηκε ως κεντρικό συμπέρασμα και της καθιερωμένης ετήσιας έρευνας για τις καταναλωτικές συνήθειες των νοικοκυριών που διεξήγαγε τον Ιανουάριο 2026 το Οικονομικό Πανεπιστήμιο υπό την εποπτεία του καθηγητή Γεώργιου Μπάλτα.
Η μελέτη
Το κυρίαρχο καταναλωτικό πρότυπο, σημειώνεται ειδικότερα στα συμπεράσματα της έκθεσης, «είναι η επιδίωξη της μείωσης του λογαριασμού του σουπερμάρκετ μέσω της στροφής σε φτηνότερες και λιγότερες αγορές».
Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν επισημαίνεται στην έρευνα του ΟΠΑ ότι τέσσερις στους δέκα καταναλωτές δηλώνουν ότι περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα προϊόντα, ενώ ο ένας στους δέκα δηλώνει ότι δεν μπορεί να αγοράσει ούτε τα στοιχειώδη. Το 45% δηλώνει ότι περιορίζει την κατανάλωση κρέατος από 36% πέρυσι, το 42% τα τυποποιημένα τρόφιμα από 26% πέρυσι, το 52% τα αναψυκτικά από 28% πέρυσι, το 44% τα αλκοολούχα ποτά από 62% πέρυσι, το 24% το ψωμί και τα αρτοσκευάσματα από 11% πέρυσι.
Και βέβαια, για τρίτο συνεχόμενο έτος καταγράφεται νέο ρεκόρ στην επιλογή προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας από τα νοικοκυριά, με τέσσερις στις δέκα αγορές να αφορούν τα συγκεκριμένα προϊόντα.
ASCENDANCY - Release Live Show
w/ JUST CHAOS + ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ
Βαριά breakdowns, μελωδικά στοιχεία, κοινωνικοπολιτικός στίχος & το νέο album των Αscendancy θα ακούσουμε στη σκηνή του An για να μας παρουσιάσουν την Κυριακή 22 Μαρτίου!
Μαζί τους η φρέσκια πνοή της εγχώριας punk/rock/ hardcore σκηνής, JUST CHAOS + ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ!
''mosh μέχρι τελικής πτώσεως''
Doors: 20:30 | Presale 8e (dm to the bands) | On spot: 10e
Just Chaos, μια νεανική μπάντα που ιδρύθηκε το 2023. Ο ήχος είναι επηρεασμένος από Punk, Hardcore,Thrash αλλα και crossover στοιχεία, δημιουργώντας έναν πρωτότυπο και σκληρό ήχο. Η μπάντα αποτελείται απο τους: Δημήτρη Νταλακα (κιθαρα και φωνή ) τον Χρήστο Χαψουλα (μπάσο) και τον Φραγκίσκο Μοσκιου (ντραμς).
Έχουν κυκλοφορήσει 1 single "AMON" και ενα e.p "HATEALL OF YOU" για το οποίο κυκλοφόρησαν περιορισμένου αριθμού DIY cds. Τώρα δουλεύουν πάνω στον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο, με Thrash, Punk-Hardcore ήχο και επιρροές. Τέλος να αναφερθεί ότι όλες οι κυκλοφορίες βρίσκονται στο spotify και σε όλες της πλατφόρμες μουσικής.
Ascendancy:
Ascendancy HC, μια μπάντα που ιδρύθηκε το 2023 εμπνευσμένη από το solo project ενός από τα μέλη με ίδιο όνομα (origin 2019). Τα είδη που συνδυάζει ο ήχος μας είναι μεταξύ πολλών : Metallic Hardcore, Blackened hc, Beatdown και Crossover.
Η καινούργια κυκλοφορία “Causes of A Dying Light”, εμπνευσμένη από βαριά breakdowns, μελωδικά στοιχεία και συναισθηματικές κλιμάξεις, κοινωνικο-πολιτικούς αλλά και πολύ προσωπικούς στοίχους εκφράζει εξ ολοκλήρου το μήνυμα αυτής της όμορφης παρέας και οικογένειας. Το σχήμα των λάιβ πλέον αποτελείται από drums (Γιώργος Καφίδας), κιθάρα (Δημήτρης Τσουκαλάς), φωνή(Ευριπίδης Κυπαρίσσης) και μπάσο (Παναγιώτης Μπούκης) με τους πρώτους τρεις νααποτελούν τα μόνιμα μέλη.
Τέλος να αναφερθεί ότι όλες οι κυκλοφορίες βρίσκονται διαθέσιμες για ακρόαση στο Spotify, Bandcamp και YouTube όπως και σε πολλές ακόμη.
Οι Άνω Θρώσκω είναι μια ελληνόφωνη punk rock μπάντα από την Αθήνα. Από τη δημιουργία τους τον προηγούμενο Γενάρη έχουν αφοσιωθεί στη δημιουργία original υλικού καθώς και live εμφανίσεις.
Μια παράσταση γεμάτη ένταση, μυστήριο, ανατροπέςπου μιλάει για τον έρωτα, την προδοσία και την τιμωρία
Από 7 Μαρτίου στο ΘΕΑΤΡΟ ΠΡΟΒΑ
Στο θέατρο ΠΡΟΒΑ παρουσιάζεται από τις 7 Μαρτίου το ψυχολογικό ερωτικό θρίλερ της Marguerite Duras με τίτλο «ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΒΙΟΡΝ» σε σκηνοθεσία και μετάφραση Σωτήρη Τσόγκα με τους Μαίρη Ραζή, Δημήτρη Παπανικολάου και Σωτήρη Τσόγκα. Μια παράσταση που υπόσχεται ένταση, μυστήριο και αναμένεται να κρατήσει το κοινό σε διαρκή αγωνία.
Ένα από τα πιο λιτά και βαθιά έργα της Marguerite Duras θα παρουσιαστεί στο θέατρο ΠΡΟΒΑ, επανασυστήνοντας στο σημερινό κοινό έναν λόγο που κινείται ανάμεσα στην μνήμη, τη σιωπή και τον έρωτα. Η Marguerite Duras εμπνεύστηκε το έργο από ένα πραγματικό γεγονός που συγκλόνισε την Γαλλία. Στις 8 Απριλίου 1949 ανακαλύπτουν στη Γαλλία, μέσα σ΄ ένα βαγόνι εμπορικής αμαξοστοιχίας, ένα μέλος από ανθρώπινο σώμα. Τις επόμενες ημέρες, στη Γαλλία αλλά και αλλού, μέσα σε άλλες εμπορικές αμαξοστοιχίες, συνεχίζουν και βρίσκουν κι άλλα κομμάτια του ίδιου σώματος. Μόνο ένα πράγμα λείπει: το κεφάλι. Δεν βρέθηκε ποτέ.
Ένα αστυνομικό θρίλερ που μιλάει για τον έρωτα, την προδοσία και την τιμωρία.
Για όσα μένουν στην μνήμη όταν οι λέξεις σωπαίνουν.
Ο λόγος κινείται ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν, χωρίς σαφή χρονικά όρια. Οι λέξεις είναι λίγες, οι σιωπές πολλές και αυτό που κυριαρχεί είναι το ανείπωτο.
Σημείωμα του Σκηνοθέτη Σωτήρη Τσόγκα
Όταν πήρα στα χέρια μου το γαλλικό πρωτότυπο, βρέθηκα μπροστά σε μια περίεργη σημειογραφία: γύρω στα 70 κενά στο κείμενο και πολλές παράγραφοι μέσα σε ρεπλίκες. Ένα έργο ερμητικό, με δομή μαθηματική, ψυχρή, μη-θεατρική. Τα «σημάδια» αυτά με οδήγησαν αργά και βασανιστικά στον λαβύρινθο των σκέψεων και των συνειρμών της Ντυράς.
Το κείμενο αυτό της Ντυράς μοιάζει με «μουσική εξίσωση είναι εξελίξει» και αναπαριστά μία λεπτή ανατομική επέμβαση ακριβείας, μία εξονυχιστική διερεύνηση δύο χαρακτήρων, δύο κόσμων, που βρίσκονται όμως σε διαφορετικές όχθες του ποταμού της ζωής. Έτσι η εξίσωση ακυρώνεται.
Στην μία όχθη, «ο σύζυγος», νεκρός πριν ακόμα γεννηθεί, αποσαθρωμένος από μια Αρρώστεια, που δεν περιορίζεται σε τάξεις και κοινωνικές διαστρωματώσεις: την ΜΙΚΡΟ-ΑΣΤΙΚΗ νοοτροπία.
Στη άλλη πλευρά, στην αντίπερα όχθη, η δολοφόνος, ένας άνθρωπος που δεν τα βρήκε με τη ζωή, που επιμένει να ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ, όταν γύρω του στοιβάζονται τα σκουπίδια του πολιτισμού της κατανάλωσης, που «δεν ανέχεται να τρώνε και να κοιμούνται καλά άνθρωποι».
Κάθε συντεταγμένη κοινωνία και εξουσία εξορίζει το ΜΕΓΑΛΟ στις σκηνές των θεάτρων και τα κελιά των πάσης φύσεως φυλακών. Το εξωθεί στο ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ. Αυτή η περιπλάνηση όμως μέσα στο δαιδαλώδες υποσυνείδητο της Κλαίρης Λαν, αφορά σε όλους μας. Γιατί όλοι μας κάποτε «σιωπήσαμε αντί να κραυγάσουμε». Ασχέτως αν είναι ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ εκείνοι, που έχουν το κουράγιο να φτάσουν ως τα άκρα, ως την ΆΛΛΗ ΟΧΘΗ.
Πολλοί υποστηρίζουν, ότι η ιστορία της ανθρωπότητος αρχίζει με μία δολοφονία. Ο Κάιν σκοτώνει τον αδελφό του Άβελ. Μια πράξη ανελέητη, ανεπανόρθωτη, οριστική. Το γεγονός είναι πάντως, ότι το μοναδικό ζώο που σκοτώνει και για άλλους λόγους, άσχετους με την επιβίωσή του, είναι ο άνθρωπος.
Ο φθόνος, η κακία, το μίσος, η αλαζονεία, η πλεονεξία, η φιλαργυρία, η λαγνεία, η βία, η μανία για εξουσία, είναι άραγε έμφυτες στον άνθρωπο;
Και η αγάπη στον πλησίον;
Είναι κι αυτή έμφυτη; Ή εμφανίστηκε μεταγενέστερα σαν σωτήριο, ευαγγελικό αντίδοτο φάρμακο;
Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σιγουριά!
Φαίνεται, ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να αναχαιτίζει πάντοτε την βία που φωλιάζει μέσα του, να τιθασεύει το μίσος, την πλεονεξία, την λαγνεία, τον φθόνο που θεριεύει εντός του, και παραλύει τις λογικές και ηθικές του αντιστάσεις.
Κι έτσι δολοφονεί, χιλιάδες χρόνια τώρα.
Και θα συνεχίσει να δολοφονεί.
Μια ατελείωτη αλυσίδα φόνων.
Ένα ανεξάντλητο ποτάμι αίματος.
Η λογική του σωστού και του λάθους, ή ηθική του καλού και του κακού αποδεικνύονται θλιβερά απονενοημένα άλλοθι, για να πλεονεκτούμε, και να εξουσιάζουμε οριστικά τον άλλον, φονεύοντάς τον.
Υπάρχουν βέβαια και δολοφονίες, που χαρακτηρίζονται από παθολογικά αίτια, και μειωμένο καταλογισμό.΄
Υπάρχουν όμως και κάποιες ξεχωριστές, ιδιάζουσες, αιρετικές, θα έλεγα περιπτώσεις δολοφονιών. Μια απ΄ αυτές θα ερευνήσουμε απόψε.
Μια ενδο-οικογενειακή δολοφονία.
Τα κεντρικά πρόσωπα της πρωτοφανούς αυτής οικογενειακής τραγωδίας είναι 3:
Το θύμα: η κωφάλαλη Μαρία Τερέζα Μπουσκιέ, εξαδέλφη της Κλαίρης Λάν.
Η δράστις της δολοφονίας Κλαίρη Λάν
Και ο σύζυγός της Πιέρ Λάν.
Υπάρχουν και δύο άλλα περιφερειακά πρόσωπα, που θα συναντήσουμε στην έρευνά μας, και που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ζωή της Κλαίρης Λάν.
Ο Αλφόνσο, ένας ξυλοκόπος, που ζει και εργάζεται στην Βιόρν, και διατηρούσε μια ιδιαίτερη, φιλική σχέση με την Κλαίρη Λαν.
Και ο αστυνομικός από το Καόρ: μεγάλος χαμένος έρωτας, που πλημμύρισε, αλλά και «έπνιξε» ολόκληρη την ζωή της Κλαίρης Λάν. Ο απωλεσθείς Παράδεισος.
Η δράστις Κλαίρη Λάν και ο σύζυγός της Πιέρ Λάν δέχτηκαν να πάρουν μέρος στην έρευνά μου και να απαντήσουν στις ερωτήσεις μου, στην αρχή χωρίς την φυσική μου παρουσία, χωρίς να με βλέπουν δηλαδή, και στην συνέχεια με την παρουσία μου. Επίσης τους έγινε γνωστό, ότι δεν είναι υποχρεωμένοι να απαντήσουν σε όλες τις ερωτήσεις και ότι όποτε θελήσουν είναι ελεύθεροι να αποχωρήσουν.
Τέλος συμφώνησαν, εγγράφως, να καταγράφονται ηχητικά οι απαντήσεις τους, προς χάριν της έρευνας.
Ο «ιπτάμενος» Εμμανουήλ Καραλής... πέταξε στα 6,17μ. στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κάνοντας νέο πανελλήνιο ρεκόρ ανοιχτού και κλειστού στίβου κι ενώ σε προηγούμενη προσπάθειά του είχε κάνει πανελλήνιο ρεκόρ κλειστού με 6,07μ.
Με το άλμα στα 6,17μ., ο Καραλής πέρασε στη δεύτερη θέση όλων των εποχών πάνω από τους Σεργκέι Μπούμπκα και Ρενό Λαβιλένι.
Μάλιστα έβαλε εν συνεχεία τον πήχη στα 6,31 επιχειρώντας να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ του Μόντο Ντουπλάντις. Το παγκόσμιο ρεκόρ δεν ήρθε ξανά σε ελληνικά χέρια, όπως το 1970 από τον Χρήστο Παπανικολάου. Στην πρώτη του προσπάθεια στα 6,31 λύγισε το κοντάρι του και πέρασε από κάτω. Στη δεύτερη δεν έβαλε το κοντάρι και αποφάσισε να λήξει εκεί τη διεκδίκηση του παγκόσμιου ρεκόρ.
Σε κάθε περίπτωση, πλέον, ο Καραλής βλέπει πιο κοντά του τον «τσάρο των αιθέρων» Αρμάντ Ντουπλάντις, ο οποίος μονοπωλεί τα χρυσά μετάλλια σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις των τελευταίων ετών.
Ο Βασίλης Γισδάκης, ο ερμηνευτής που επέλεξε κι ανέδειξε ως τελευταίο συνεργάτη του – ερμηνευτή των τραγουδιών του ο Μάνος Χατζιδάκις, πιστός στο ύψος των αξιών που του δίδαξε ο μεγάλος συνθέτης, επί σειρά ετών ακροβατεί στη μουσική σκηνή μ’ έναν δικό του μοναδικό τρόπο.
Μακριά από εύκολα και ασφαλή μονοπάτια η διαδρομή που έχει επιλέξει να διανύει στις εμφανίσεις του, περνά απ’ όλους τους σταθμούς της πολύχρονης πορείας του η οποία ως άλλο τεντωμένο σχοινί απλώνεται πάνω απ’ όλη την ιστορία του τραγουδιού.
Η δοκός της ισορροπίας του είναι τα λόγια που ξεχωρίζει να ερμηνεύει. Η ποίηση τον αγαπά ιδιαίτερα και τον αναζητά. Βρίσκει τον δρόμο της στην αφηγηματικότητα, στον λυρισμό και στην ευαισθησία της φωνής και της έκφρασής του.
Η μουσική παράσταση «Έρωτα εσύ..», χαρακτηρίστηκε ως μια παράσταση που συνδυάζει την αισθητική ομορφιά με την πνευματική ηρεμία.
Ο Πολυχώρος Διέλευσις βρίσκεται στην συμβολή των οδών Λέσβου & Πόρου με εύκολη πρόσβαση και τέσσερα Parking σε γειτονικές οδούς: Κύπρου & Κάσσου, Αμοργού 18, Ανάφης 24-32
Στις πλαγιές του παγωμένου ηφαιστείου Γιουγιαϊγιάκο, τον 15ο αιώνα, τρία παιδιά των Ίνκας βαδίζουν προς την κορυφή. Προορισμένα για θυσία, ετοιμάζονται να γίνουν θεοί. Πεντακόσια χρόνια αργότερα, το 1999, ένας αρχαιολόγος κι ένας απόγονος των Ίνκας ακολουθούν την ίδια πορεία, αναζητώντας ίχνη ζωής στο βράχο και φωνές στον αέρα.
Η παράσταση εμπνέεται από την πραγματική ιστορία της αρχαιολογικής και ανθρωπολογικής αποστολής του 1999 στο βουνό-ηφαίστειο Γιουγιαϊγιάκο, στα σύνορα Χιλής και Αργεντινής, και της ανακάλυψης στα 6.700μ υψόμετρο των τριών μουμιοποιημένων παιδιών Ίνκας. Χάρη στο υψόμετρο και το ξηρό περιβάλλον, τα σώματά τους διατηρούνται μέχρι και σήμερα σχεδόν άθικτα, η στιγμή του θανάτου τους αποτυπωμένη στην αιωνιότητα.
Εκκινώντας από τη μεθοδολογία του θεάτρου ντοκουμέντο, διανθισμένη με ποιητικό λόγο και στοιχεία δράσης και αφήγησης, η έρευνα για την παράσταση ξεκίνησε την άνοιξη του 2025, στο 13ο Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών στο Τρένο στο Ρουφ. Συνεχίστηκε πέρα από την Ελλάδα, στο Teatru Malta της Μάλτας, στο πλαίσιο προγράμματος καλλιτεχνικής φιλοξενίας σε Ευρωπαϊκά Θέατρα, υπό την αιγίδα του Εθνικού Θεάτρου, όπου μέσα από δοκιμές εξελίχθηκε σε μια πρωτότυπη δραματουργία. Φέτος, η παράσταση παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην ολοκληρωμένη της μορφή, στο θέατρο Rabbithole για 8 μόνο παραστάσεις.
“Η αρχαιολογία δεν είναι μόνο αντικείμενα. Είναι το ταξίδι των ανθρώπων στο φως. Είναι να ξαναδίνεις ζωή στις διαδρομές των ανθρώπων. Σα να ξαναδίνεις ζωή στους ανθρώπους.”
Σερ Μόρτιμερ Γουίλερ
Σκηνοθετικό Σημείωμα
Σε αυτές τις δύσβατες πλαγιές και τα πελώρια ύψη, τα βάθη της γης συναντούν τα άστρα του σύμπαντος, οι Άνδεις συναντούν τον Καύκασο και η μνήμη την αιωνιότητα. Οι νεκροί είναι ακόμα ζωντανοί κι οι ζωντανοί ήδη νεκροί. Οι πρωταγωνιστές, μισή χιλιετία μακριά ο ένας από τον άλλο, διανύουν τις ίδιες αποστάσεις. Όσο αυξάνεται το υψόμετρο και λιγοστεύει το οξυγόνο, τα όρια μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, μύθου και αλήθειας, ζωής και θανάτου καταργούνται. Τα παιδιά των Ίνκας χάθηκαν για χάρη μιας αυτοκρατορίας χαμένης πια. Τα ονόματά τους ξεχάστηκαν. Πέντε αιώνες μετά, απέκτησαν νέα ονόματα: η Κοπέλα (Doncella), το Κορίτσι Αστραπή (Niña del Rayo) και το Αγόρι (Niño).
Κι αν είναι πολυτέλεια να φοβάμαι το θάνατο, όταν αυτός βρίσκεται γύρω μου παντού, βίαιος, άδικος, οδυνηρός και δούλος αχαλίνωτων πολιτικών σκοπιμοτήτων, εγώ ακόμα τον φοβάμαι. Ο φόβος μετριάζει μόνο όταν βλέπω θανάτους που αφήνουν πίσω τους ζωές και ίχνη, και μια κοινότητα που αγωνιά και αγωνίζεται για τους νεκρούς και για τους ζωντανούς της. Έτσι, ακόμα και φοβισμένη, διανύω την απόσταση.
Σας προσκαλούμε να ανακαλύψουμε την ιστορία των παιδιών που έγιναν βουνά, σύννεφα και ορίζοντες. Γιατί η μνήμη, όπως και το υψόμετρο, είναι μια υπέρβαση του φόβου.
Το Σωματείο Ασθενών με Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία Ελλάδος – SMA HELLAS ανακοινώνει την έναρξη της εθνικής καμπάνιας ενημέρωσης με τίτλο «Μιλάμε για την SMA… Πλέον Ξέρεις», η οποία θα υλοποιηθεί τον Φεβρουάριο 2026, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων (28 Φεβρουαρίου).
Η Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία -Spinal Muscular Atrophy(SMA) αποτελεί ένα από τα συχνά σπάνια κληρονομούμενα νοσήματα, με επίπτωση περίπου 1 ανά 12.000 γεννήσεις και συχνότητα φορέων 1 ανά 40 άτομα. Εκτιμάται ότι στην Ελλάδα γεννιούνται περίπου οκτώ παιδιά με SMA ετησίως.
Η καμπάνια περιλαμβάνει ενημερωτικό βίντεο με πρωταγωνιστές, άτομα που ζουν με SMA και τους φροντιστές τους από όλη την Ελλάδα. Το υλικό θα προβληθεί σε τηλεοπτικά μέσα εθνικής και τοπικής εμβέλειας, καθώς και σε ψηφιακές πλατφόρμες.
Παρότι η Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA) αποτελεί σοβαρό και σπάνιο νευρομυϊκό νόσημα, η σημαντική πρόοδος της ιατρικής έρευνας τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει στη διάθεση καινοτόμων νοσοτροποποιητικών θεραπειών, προσφέροντας ουσιαστικές δυνατότητες βελτίωσης της πρόγνωσης και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Η έγκαιρη χορήγηση των θεραπειών αυτών, ακόμη και πριν από την εμφάνιση συμπτωμάτων, μπορεί να μεταβάλει καθοριστικά την πορεία της νόσου.
Στόχος της καμπάνιας είναι η ενημέρωση του κοινού για τη Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA), η ανάδειξη της καθημερινότητας των ατόμων που ζουν με τη νόσο, καθώς και η ανάγκη για ισότιμη πρόσβαση σε σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές και ολιστική υποστήριξη, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.
Η καμπάνια υλοποιείται με την πολύτιμη υποστήριξη των φαρμακευτικών εταιρειών RocheHellas, NovartisHellas και GENESISPHARMA, τις οποίες ευχαριστούμε θερμά για τη συμβολή τους στην προώθηση της ενημέρωσης γύρω από τη Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία. Επίσης, η πρωτοβουλία τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.
«Επικίνδυνος οίκτος» UngedulddesHerzens Ανυπομονησία της καρδιάς (1939)
τουStefanZweig
Θεατρική απόδοση: Κερασία Σαμαρά
Από 11 Μαρτίου 2026
Για 15 παραστάσεις
Θέατρο ΧΩΡΟΣ
«…Για πρώτη φορά κατάλαβα πως το μεγαλύτερο κακό στον κόσμο δεν γίνεται απ’ τη βαρβαρότητα, μα απ’ την αδυναμία…»
Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Το μοναδικό μυθιστόρημα του Stefan Zweig, «Επικίνδυνος Οίκτος», που κυκλοφόρησε το 1939, ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα μυθιστορήματα στον κόσμο, μεταφέρεται για πρώτη φορά στην ελληνική θεατρική σκηνή, σε διασκευή και σκηνοθεσία Κερασίας Σαμαρά.
Με φόντο την παρηκμασμένη πολυτέλεια της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας και το αυστηρό στρατιωτικό περιβάλλον, ο ανεκπλήρωτος έρωτας ανάμεσα σ’ έναν αξιωματικό και σε μια πλούσια, παράλυτη κοπέλα σκιαγραφεί συναρπαστικά την καταστροφική αδυναμία του ανθρώπου να ξεπεράσει τα όριά του, για χάρη της ανθρωπότητας.
Μία σαγηνευτική ερωτική ιστορία, στην οποία πρωταγωνιστούν η φονική απώθηση της αλήθειας, η απειλή του πολέμου, ο ναρκισσισμός του ευεργέτη, η δύναμη του πλούτου και η έκπτωση της τιμής και του έρωτα.
Η σωματική αναπηρία, που απαντάται σε τρεις από τους επτά βασικούς ήρωες του έργου, καθρεφτίζει την κοινωνική «παράλυση», όχι μόνο απέναντι στον επερχόμενο πόλεμο, αλλά και στην ατομική ευθύνη.
Η αριστοκρατική λάμψη θολώνει κάτω από τα σύννεφα του πολέμου και τα μεγάλα ηθικά διλήμματα βασανίζουν τους ήρωες και προκαλούν ρίγη έντονης ψυχικής διέγερσης. Τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα ετοιμάζουν τον Μεγάλο Πόλεμο. Πρωταγωνιστής τώρα ο στρατός, εισβάλλει σ’ έναν αστικό πολιτισμό που τον κατάπιε η ηθική παρακμή, η βαναυσότητα και η τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Η ανατομία του οίκτου, η σωματική παράλυση και η ψυχική παραλυσία, ο ανεκπλήρωτος έρωτας, ο επικείμενος πόλεμος, ο πόθος της αποδοχής, το ψέμα, η ανθρώπινη δειλία, ο πλούτος που εξαγοράζει την αγάπη, η ηδονή της εξουσίας συνθέτουν συναρπαστικές δραματικές σκηνές, που ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Κώστας Αρζόγλου, Χίλντα Ηλιοπούλου, Βίκυ Μαραγκάκη, Βασίλης Μήλιος, Χάρης Παπαδόπουλος και Μαρία Φραγγεδάκη.
Η ζωντανή μουσική από τον συνθέτη Τάκη Μπαρμπέρη, καθώς και η επί σκηνής αφήγηση από την Κερασία Σαμαρά συμπληρώνουν ένα πολύπτυχο θέαμα, που ολοκληρώνεται με το εικαστικό σκηνικό της ζωγράφου και χαράκτριας Εύας Μελά, αλλά και με τους φωτισμούς του Γιώργου Μπούχρα.
ΥΠΟΘΕΣΗ
Στη σκιά του επερχόμενου Α’ παγκοσμίου πολέμου, το 1914, η Έντιθ φον Κεκεσφάλβα, μία ημιπαράλυτη κοπέλα, κόρη τοπικού άρχοντα, ερωτεύεται με πάθος έναν νεαρό υπίλαρχο, τον Άντον Χόφμιλερ, αξιωματικό του Αυστριακού ιππικού. Εκείνος, κυριευμένος από οίκτο, εξαναγκάζεται από τον πατέρα και τον γιατρό της σε μια ψευδεπίγραφη σχέση μαζί με την κοπέλα, η οποία θα έχει τραγικές επιπτώσεις και για τους δύο. Ο Άντον, ήρωας πολέμου πια, μετά από χρόνια, το 1938, στα πρόθυρα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αφηγείται στον συγγραφέα την τραγική του ιστορία, αποκαλύπτοντας ότι υπήρξε περισσότερο λιποτάκτης μπροστά στην ατομική του ευθύνη, παρά ήρωας των καθηκόντων του.
Ο «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΟΙΚΤΟΣ» ΣΗΜΕΡΑ
Το έργο αποδεικνύεται ανατριχιαστικά επίκαιρο, καθώς νομοτελειακά διαβλέπει, μέσα από τις παραβολικές του αναφορές, τη σκιά του πολέμου πάνω στη σημερινή, έκπληκτη, άβουλη, Ευρώπη, που ελπίζοντας για το καλύτερο, ξορκίζει, αδρανώντας, την επερχόμενη συμφορά.
Ο εφησυχασμός των πολιτών μετά από την PaxBritannica(1815-1914), μία πολυετή περίοδο σχετικής ειρήνης, που περιελάμβανε βέβαια σημαντικές, αλλά μόνο κατά τόπους, συρράξεις, η ψευδεπίγραφη ασφάλεια που νιώθουν οι Ευρωπαίοι του 1938, με τη σκιά της ναζιστικής Γερμανίας να επελαύνει, θυμίζει επικίνδυνα την αμήχανη αδράνειά μας απέναντι στους πολέμους που μας κυκλώνουν, στην κατάλυση των κανόνων δικαίου και στην αυθαίρετη κατακτητική πολιτική των μεγάλων δυνάμεων.
Κάτι τρομακτικό σέρνεται τριγύρω, βρυχάται από μακριά, στην πραγματικότητα, όμως, κρέμεται απειλητικά πάνω από τα κεφάλια μας. Οι ψεύτικες παρηγοριές, ο καθησυχασμός, η άμβλυνση των γεγονότων, οι παραχωρήσεις, η κοινωνική αναλγησία και η ενδοτική λογική μας, θυμίζουν επώδυνα την σπαρακτική ιστορία που μας αφηγείται, ως αυτήκοος μάρτυρας, ο StefanZweig.
Η σκηνοθεσία σχολιάζει την καθολικότητα του κινδύνου της καταστροφής, που ελλοχεύει σε κάθε ιστορική στιγμή, χάρη στην ατελή φύση του ανθρώπου και στην αδυναμία του να αντιδράσει σθεναρά επιλέγοντας ανυποχώρητα το δρόμο της ατομικής ευθύνης.
«…ξέρω πια πως κανένα έγκλημα δεν ξεχνιέται, όσο βρίσκεται ακόμα στη συνείδησή μας…»
ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Το μυθιστόρημα μας μεταφέρει στην εποχή που η Ευρώπη έπεφτε στη δίνη του χάους. Είναι γραμμένο υπό τη σκιά του επερχόμενου Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά τοποθετείται στις παραμονές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και τελειώνει με τη σφαίρα που σκότωσε τον αρχιδούκα Φραγκίσκο Φερδινάνδο της Αυστρίας.
Οι ήρωές του, μέλη μιας παρακμάζουσας κοινωνίας, διχάζονται ανάμεσα στην αποδοχή της τραγικότητάς τους και στην έξαψη ενός τελευταίου βαλς. Ο StefanZweigχρησιμοποιεί ένα αφηγηματικό τέχνασμα, τη συνάντηση δύο αγνώστων από τους οποίους ο ένας αφηγείται στον άλλον μια ιστορία, κάτι που συνήθιζε να κάνει σχεδόν σε όλα τα έργα του.
Πρόκειται για ένα μαγευτικό ανάγνωσμα, ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία στον κόσμο, που θέτει ερωτήματα σχετικά με την αξία της ατομική ευθύνης απέναντι στον συνάνθρωπο και την κοινωνία. Ο Zweig, μέσα από μια συναρπαστική αφήγηση, καταφέρνει να αναδείξει την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, την καταστροφική αδυναμία του ανθρώπου να ξεπεράσει τα όριά του και την αιώνια ζοφερή απειλή του πολέμου. Θίγει θεμελιώδη φιλοσοφικά και ψυχολογικά ζητήματα ηθικήςκαι βιοηθικής, όπως διλήμματα που τίθενται σχετικά με τη σχέση ασθενούς-γιατρού, αλλά και ασθενούς με το οικείο περιβάλλον του και αφορούν στο δικαίωμα αποκάλυψης της αλήθειας στον ασθενή, την ειλικρινή πληροφόρηση για την κατάστασή του, καθώς και την αυτονομία του να επιλέξει με δική του βούληση γνωρίζοντας όμως όλα τα στοιχεία χωρίς συγκάλυψη.
Η παράσταση του ιστορικού νεουρκέζικου θεάτρου LaMaMaExperimentalTheatreClub, o «Αγαμέμνων: ο κύκλος του αίματος» της Ραφίκας Σαουίς, επιστρέφει στην Αθήνα για 8 παραστάσεις στο πλαίσιο του προγράμματος STAGESOFRESISTANCE του Ιδρύματος Β&Μ Θεοχαράκη
ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΒΙΛΗ
(Δορυλαίου 10-12, πλατεία Μαβίλη)
3, 14, 20, 21, 27, 28 Μαρτίου – 3 & 4 Απριλίου 2026
Παρασκευές 21:00 & Σάββατα 19:30
Η παράσταση του ιστορικού αμερικανικού θεάτρου La MaMa Experimental Theatre Club, με τη Ραφίκα Σαουίς επί σκηνής, επιστρέφει στην Αθήνα μετά τις soldout εμφανίσεις της στο Θέατρο Ακροπόλ, δίνοντας στο κοινό μια ακόμη ευκαιρία να τη δει πριν ξεκινήσει την ευρωπαϊκή της περιοδεία. Οι παραστάσεις πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του StagesofResistance του Ίδρυμα Β & Μ Θεοχαράκη.
Η παράσταση
Από την παγκόσμια πρεμιέρα της στη Νέα Υόρκη, η παράσταση Αγαμέμνων: Ο Κύκλος του Αίματος ξεχώρισε για τον τρόπο με τον οποίο φέρνει τον Αγαμέμνων του Αισχύλου, στο σήμερα. Βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία, το έργο μεταφέρει τον Αγαμέμνονα στη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα ενός δυτικού κράτους, στο τέλος ενός πολέμου όπου όλοι έρχονται αντιμέτωποι με τη ματαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Όπως αναφέρει το La MaMa, πρόκειται για «μια docu-fiction παράσταση που μετατρέπει την ιστορία του Αγαμέμνονα σε σύγχρονο πεδίο μάχης — όπου η ζωή βιώνεται ως εμπόλεμη ζώνη».
Μέσα από κινηματογραφικές εικόνες, ζωντανή σκηνική δράση και μαρτυρίες γυναικών προσφύγων, η Κλυταιμήστρα παρουσιάζεται ως γυναίκα που έχει χάσει τα πάντα. Η Ραφίκα Σαουίς μεταμορφώνεται επί σκηνής σε διαφορετικές μορφές — μητέρα, συνοριοφύλακα, πολιτικό, γυναίκα σε εξορία — συνθέτοντας έναν πολυμεσικό μονόλογο για τα πολλά πρόσωπα του πολέμου. Στο κινηματογραφικό σύμπαν της παράστασης, ο Μάνος Βακούσης εμφανίζεται στον ρόλο του Αγαμέμνονα, ο Σαμουήλ Ακίνολα ενσαρκώνει τον Κήρυκα και ο Κρις Ραντάνωφ τον Αίγισθο στην οθόνη — δημιουργώντας έναν συνεχή διάλογο ζωντανής δράσης και φιλμικής αφήγησης.
Ένα έργο γεννημένο από βίωμα:
Η παράσταση αντλεί από την προσωπική διαδρομή της Ραφίκας Σαουίς. Μεγαλωμένη ως παιδί ελληνοσυριακής καταγωγής, κουβαλά εμμέσως την εμπειρία της εκτόπισης και της κληρονομημένης εξορίας.
Για την ίδια, η απώλεια, η ταυτότητα και η επιβίωση δεν είναι θεματικές επιλογές — είναι το ίδιο το υλικό της σκηνής.
Τι έγραψε ο Τύπος:
«Μέσω της αντιστροφής των παραδοσιακών έμφυλων ρόλων, η Ραφίκα Σαουίς αξιοποιεί τον διαχρονικό χαρακτήρα των ζητημάτων που θέτει ο Αγαμέμνων στο πρωτότυπο έργο.»
— Νίκος Ξένιος, BookPress
«Η Ραφίκα Σαουίς κάνει το ντεμπούτο της στο La MaMa Experimental Theatre Club με μια συγκλονιστική 60λεπτη επανεγγραφή του Αγαμέμνονα. Μια παράσταση που δεν σε αφήνει να μείνεις ο ίδιος.»
— Holli Harms, TheFrontRowCenter
«Ισχυρή υποκριτική που απορροφά απόλυτα την προσοχή των θεατών, συνδυάζοντας την αρχαία τραγωδία με τον σύγχρονο ρεαλισμό.»
— Robert M. Massini (Broadway Bob, Beat)
Αυτές είναι μόνο μερικές από τις φράσεις που συνοδεύουν τις εξαιρετικές κριτικές από την παρουσίαση της παράστασης στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα. Ενώ, η σπουδαία ακαδημαϊκός και κριτικός τέχνης Yohanna M. Roa σημειώνει «αυτή η παράσταση επικαιροποιεί δυναμικά το κλασικό κείμενο του Αισχύλου, τοποθετώντας το μέσα σε ένα σύγχρονο κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο μέσω της ευφυούς, συναφής και τολμηρής δραματουργίας της Ραφίκα Σαουίς».
Προμηθευτείτε έγκαιρα τα εισιτήριά σας για 8 μοναδικές παραστάσεις στο Θέατρο Μαβίλη
Όπως αναφέρει το θέατρο LaMaMa στην επίσημη ιστοσελίδα του «η Ραφίκα Σαουίς είναι ηθοποιός και σκηνοθέτρια, η οποία έχει βραβευτεί διεθνώς για τη θεατρική της δουλειά και έχει παίξει στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Εμφανίζεται στη γερμανική σειρά "TheSecondAttack", στο AmazonPrime, σε σκηνοθεσία της αναγνωρισμένης Αυστριακής σκηνοθέτιδας BarbaraEder. Οι παραστάσεις της έχουν παρουσιαστεί σε πόλεις όπως η Αθήνα, το Όσλο, το Βερολίνο και η Νέα Υόρκη. Έχει συνεργαστεί με αναγνωρισμένους οργανισμούς όπως το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδος, το Εθνικό Θέατρο του Όσλο, το Östgötateatern (το μεγαλύτερο περιφερειακό θέατρο της Σουηδίας), το Πανεπιστήμιο του Πουέρτο Ρίκο (τμήμα θεάτρου) κ.ά, κερδίζοντας αναγνώριση για την συνεισφορά της στη διακαλλιτεχνική πρακτική στο θέατρο και την περφόρμανς. Η Ραφίκα είναι, επίσης, μέλος του LincolnTheatreDirector’sLab και της YoungCurator’sAcademy του Θεάτρου Maxim Gorky.
![Στα ύψη ο Καραλής: Συνέτριψε το πανελλήνιο ρεκόρ με εντυπωσιακό άλμα [βίντεο]](/media/k2/items/cache/8821478d38382c4d131421ae280d1b93_Generic.jpg)
